Qidiruv

ot 1. Oʻtkir narsaning uchi; nayza.

Koʻk strelkalarning shaharga, tepaliklar va katta yoʻllarga qaratilgan nayzalari xanjar nishiday armiya mudofaasiga sanchilib turardi. — I. Rahim, Chin muhabbat

2. Gazandalarning chaqqanda sanchadigan aʼzosi; nishtar.

Yoʻlda chayon toshbaqadek doʻstiga, Urdi bir-ikki nishini poʻstiga. — Hamza

3. Endigina unib chiqqan (oʻsimlik yoki kurtak).

Tuproqni koʻtarib turgan nish gʻoʻza tagini asta kavlab koʻrsam, ildizi chiriy boshlabdi. — S. Mahkamov, Shogird

4. Tuxumning uchidagi oʻtkir boʻrtigʻi, xoli.

ot 1. Yuzaning biror tomonga qiyaligi; qiyalik darajasi.

Nishab yer.

Yangi qamish bosib, loy bilan suvalgan tomining nishabi hovli tomonda. — A. Muxtor, Opa-singillar

2. koʻchma Biror gap-soʻz, ish-harakatning mazmuni, yoʻnalishi.

— Oʻzim ham gapning nishabidan masalani tushungandim, — dedi Botirali. — Neʼmatjonga, Gazetadan

ot 1. Ataylab qoʻyilgan yoki tabiiy belgi; alomat.

Bolaning oʻng betida nishoni bor.

Texnik., domlaning darvozasiga qizil nishon qoʻyib ketdi. — A. Qahhor, Sarob

2. Biror narsaning izi, asari,

Kechagi yomgʻirdan nishon ham qolmagan, xushboʻy shabada, dilxush manzara, oromijon tabiat. — I. Rahim, Ixlos

Kuban boʻylaridan izladim seni. Oʻtdi tuni kunlar, topmadim nishon. — T. Toʻla

3. Biror narsadan darak yoki dalolat beruvchi belgi.

Yasovullar sadoqat nishoni koʻrsatdilar. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Bu bayroq har bir jangchi uchun shon-sharaf belgisi gʻalaba nishoni. — I. Rahim, Chin muhabbat

4. Oʻq uzish uchun moʻljalga olingan (qoʻyilgan) narsa; qora.

Oʻqni nishonga bexato urmoq. Nishonga olmoq.

— Toʻgʻri qilgansiz, — deb uni qoʻltiqladi komissar, — jangchining ongi qayralsa, oʻqi nishonga bexato tegadigan boʻladi. — Shuhrat, Shinelli yillar

5. koʻchma Biror gap qaratilgan obyekt; biror gapdan koʻzlangan maqsad; moʻljal.

Inoyat soʻzining nishonga borib tegayotganidan mamnun. — S. Abduqahhor, Sanamay sakkiz dema

6. esk. kom. qoʻll. Orden; medal.

Koʻkragida yaqinda olgan Mehnat shuhrati nishoni — Gazetadan

7. Nishon (erkaklar ismi).

ot 1. ayn. Nishon 1, 2, 3.

Shukurjonning quyoshda kuygan bugʻdoyrang yuzida qandaydir teran bir qaygʻuning nishonasi bor edi. — O. Yoqubov, Ota izidan

Bek va amir amaldorining narida turib shivir-shivir qilayotganliklarini Hasan ovchi yomonlikdan nishona deb tushundi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi

2. Mevali daraxtning birinchi marta qilgan mevasi.

Olma nishona qildi.

Hali nishona qilmagan mevani hisobga kiritasanmi? Avval tarbiya qil, gullasin, undan keyin mevasiga savat toʻqisang arziydi. — Shuhrat, Shinelli yillar

ot 1. Jarrohlarning keskir asbobi.

Ibn Sino yechib tashlagan qonli yaktagini kiyib, qoʻlida nishtar bilan yaradorning tepasiga keldi. — M. Osim, Ajdodlarimiz qissasi

2. Umuman, oʻtkir va sanchiladigan narsa.

Dushman zaif joydan nishtar uradi. — S. Ahmad, Hukm

Nishtardan achchiq botdi Temirdan boʻlgan javob. — Gʻayratiy

3. ayn. Nish 2.

Chayon zaharli nishtarini bir gal oʻrtancha barmogʻining uchiga, ikkinchi marta koʻrsatkich barmogʻiga sanchib oldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

4. koʻchma Oʻtkir, kuchli.

Quyoshning nishtar nuri bahor yomgʻirida oʻsgan oʻtlarni qovjiratib yuborgan. — Yo. Shukurov, Birinchi parvoz

• bir nishabli lean-to
• bir nishabli tom lean- to roof, pent roof

with two sloping surfaces

ikki nishabli tom gable (span) roof