от 1. Бирор ишни бошқалар билан навбатлашиб бажарувчи; ўз навбати келганда, шундай ишни бажараётган шахс.
Синф навбатчиси.
Улар ишини навбатчига топшириб келган тракторчилар билан иссиқ саломлашгач, Погодиннинг кичик кабинетига кирдилар. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли
2. Постда турган соқчи; қоровул.
Тунлари ҳар ҳовли эшигида ўша ерда яшовчилардан навбатчилар тайинланади — бегона кирмасин. — Шуҳрат, Шинелли йиллар
Коридорга кирганимизда, навбатчи аёл диванда мудраб ўтирган экан, бизни кўриб ҳайрон бўлди. — У. Усмонов, Сирли соҳил
3. Маълум бир вазифани бажариш учун навбатда турган (восита, транспорт).
Суриштирсам, навбатчи автобуслар ҳам аллақачон кетиб бўлган экан. Ў. — Умарбеков, Ёшлик кўчалари