Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 5 словарях
ot Kishining ovqat hazm qilish aʼzolaridan biri; oshqozon hazm yoʻlining qiziloʻngachning pastki uchi bilan oʻn ikki barmoqli ichakning boshlanish qismi oraligʻida joylashgan kengaygan qismi.
Sakkiz-toʻqqiz oylab qovun koʻrmagan meʼdaga odatdan tashqari koʻp tiqilgan yangilik oʻz ishini qiladi. — A. Qodiriy, Obid ketmon
Lola sayli kishi dilidagi gʻuborni yoʻqotur, ravoch meʼdani tozalaydi. — Mirmuhsin, Meʼmor.
- Meʼdaga(zigʻir yogʻdek) tegmoq (yoki urmoq) Obdan yoqmay qolmoq, jonga tegmoq. [Mullaroʻzi:] Hozir bu boyvachchangiz ham meʼdaga zigʻir yogʻdek tegib turibdi. Hamza, Maysaraning ishiEng yaxshi kitobni ham qayta-qayta oʻqish kishining meʼdasiga tegadi. B. Rahmonov, Oltin odamlar.
- Meʼdaga oʻtirmaslik Didiga yoqmaslik, maʼqul boʻlmaslik. Meni paxta tortadigan katta taroziga qoʻydilar. Bu ish mening meʼdamga oʻtirmadi. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari
- Sassiq meʼda ayn. sassiq kekirdak — Ey taqsirim, sassiq meʼda boʻlib qoldim-ku, — debdi. — Oltin beshik.