Поиск

ot 1. tar. Buxoro va Xiva xonligida: saroy amaldorlarining yozishma ishlarini boshqargan lavozimli kishi va uning mansabi.

Karvonboshi amir haqiga uzun duo qilgandan keyin yonini ochib, mahramga yigirma tanga xizmatona berdi. — S. Ayniy, Qullar

2. esk. Ishonchli xizmatkor, choʻri.

Mahramlar piyolalarda may keltiradilar. — Yoshlik

3. esk. Sirdosh doʻst, hamdam.

Hasanali Otabekka mahram boʻlishga loyiq bir mehri-bonlikka ega boʻlganlikdan bek bilan ochiq soʻzlashish fikriga keldi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Eng yaqin oʻrtogʻi Zebixon boʻlib qoldi. Ikkalasi sirdosh, mahram. — Choʻlpon, Kecha va kunduz

4. din. Shariatga koʻra, ayol kishi yuzi ochiq holda koʻrishishi mumkin boʻlgan, ammo nikoh noravo boʻlgan yaqin erkak qarindosh (ayolning otasi, oʻgʻillari, aka-uka, amaki, buva, togʻa, qaynotasi); zid. nomahram.

5. sft. Man qilingan, taqiqlangan; boshqalardan sir tutiladigan, maxfiy; nojoiz.

Keling endi, birpas totuv boʻlib, mahram gaplardan gapirishib, koʻngildagi kuduratlar-ni yozaylik. — Hamza, Boy ila xizmatchi

6. etn. Ayn. bachcha.

Avval uni [Mamaraimni] mullavachchalar sudradi, keyin imonsiz mudarris oʻziga mahram qilib oldi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

ot 1. mar. Nikoh vaqtida kuyov tomonidan kelinga ajratiladigan doimiy va shaxsiy mulk.

Mahr bermoq.

Uyimga nimaga kirasan, uyim enang mahriga tushganmi? — Oybek, Tanlangan asarlar

2. s. t. Shaxsiy mulkdan merosxoʻrlarga tegadigan ulush.

Shu gap janjalga qolmay, issigʻida hovliga narx qoʻyib, merosxoʻrlarning mahrini belgilab qoʻysak. — S. Ahmad, Xomtalash

Muyassar, bahramand yoki ega boʻlish, foydalanish uchun imkoni, huquqi boʻlmagan; bebahra, benasib.

Sevgisiz yurgan dugonalari koʻziga gʻalati, hayotning eng zarur va olijanob narsasidan mahrum kishilardek boʻlib koʻrinardi. — Shuhrat, Shinelli yillar

Aslida esa ular eng muhim narsadan —

ota-ona mehridan mahrum. — Sharq yulduzi

ot din. Yaqin qarindoshlik aloqasi boʻlmaganligi sababli bir-birini koʻrish yoki bir-biriga koʻrinish man etilgan, lekin nikohlanishi mumkin boʻlgan erkak va ayol (bir-biriga nisbatan); zid. mahram 4.

Abduvahobning turqini xudo koʻtarsin, undan xotin qizgʻanadigan oʻrni yoʻq. Uni nomahram deb boʻlmaydi, odam emas — qul, deyishardi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi

Yoʻq, yoʻq. Siz menga nomahramsiz. Boshqaga qilingan fotihani buzmay turib, menga yaqinlashmang — I. Rahim, Chin muhabbat

ot Mahrum holat, benasiblik.

Gʻalaba deb gulgun ochilgan qizlarimiz barcha mahrumliklarga bardosh berishdi. — N. Safarov, Olovli izlar

ot esk. kt. Mahrumlik.

Shu ogʻir mehnat, shu ogʻir mahrumiyatlar evaziga onani boshiga koʻtarish oʻrniga Muhiddin onasini urdi. — M. Ismoiliy, Farzand burchi