«маъноли» бўйича 71 та натижа: Ўзбекчадан
сфт. 1. Маъноси бўлган, бирор маъно билдирадиган.
Маъноли гап. Чуқур маъноли ибора. Кўп маъноли сўз.
2. Чуқур мазмунга эга бўлган, сермазмун.
Одамшаванда, гапи, сўзи маъноли бу хаста йигитни Ёʻлчи яхши кўрар эди. — Ойбек, Танланган асарлар
3. Бирор маъно ифодалайдиган, бирор нарсага ишора қилувчи, шамали.
Маъноли нигоҳ.
Ҳакимбойвачча лабини тишлаб, укасига маъноли қараб қўйди. — Ойбек, Танланган асарлар
4. Ақл-идрок, мулоҳаза билан иш қиладиган, жиддий, бамаъни.
Маъноли одам.
а. — мазмун, тушунча, ғоя
от 2. Сўзнинг мазмун томони, сўз билан ифодаланган тушунча.
Сўзнинг тўғри маъноси. Сўзнинг кўчма маъноси.
Мен, одатим бўйича, сўзларнинг маъноларини ва номларнинг номланган нарса билан муносабатини билишга қизиққанимдан: — У қишлоқни нега Тезгузар деб атаганлар? — деб сўрадим. — С. Айний, Эсдаликлар
3. айн. Мазмун.
Гавҳар бу гапдан қўлимдан келса, ёрдамимни аямайман деган маънони уқди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
Унсин қошини чимириб, ялт этиб Гулнорга қаради, лекин сўнгги жумланинг маъносини, нечундир, сўрамади. — Ойбек, Танланган асарлар
4. Баъзи хатти-ҳаракат ва шу кабилардан англашиладиган нарса; ифода.
Хотин унинг ҳаракатидан ўпич бер деган маънони англади-да: — Шуни тўғри айта қолсангиз, нима бўлар экан! — деди. — А. Қаҳҳор, Майиз емаган хотин
Унинг важоҳатидан нега келдинг, деган маъно борлигини Азиза тушунди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
5. Бирор нарсанинг моҳияти, нима эканлиги; моҳият.
Самандаров заҳарханда қилди: — Бу қанақа мусобақа бўлди? Мусобақанинг маъносини тушунасанми ўзинг? — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Демак, ирсиятнинг маъноси — оқсил синтез қилиш қобилиятининг наслдан наслга ўтишидир. — Фан ва турмуш
- бу педагогик ҳодиса; муносабатлар фаолиятининг ҳамда фикрлаш ва ижод фаолиятидаги мулоқотнинг билвосита қайта таркиб топиши шахсий мазмун тизимини аниқлаш ва вужудга келтириш. М.и. - бу психология ва ҳамкорлик педагогикасининг термини. М.и. - бу ижодий кўриш оқимидаги ўз-ўзида маъно уйғонишдир.
- педагогика назарияси ва амалиётидаги ёʻналиш,
от дин. Араблар исломдан илгари сиғинган санам — маъбудалардан бири (яна қ. лот И).
сфт. айн. Маъноли.
Унинг [Тоҳиржоннинг] катталашган қора кўзлари чироқда аллақандай умидсиз, лекин маънодор ёнади. — Ойбек, Танланган асарлар
Элмурод Ойимхоннинг маънодор, текширувчи саволларидан завқланиб кетди. — П. Турсун, Ўқитувчи
Синн м, Бедеутунг ф; кўп маъноли меҳрдеутиг
бамаза фолк. Маъноли, мазмунли; ёқимли. Келганлар тоза одамлар, ҳар бир гапи бамазалар, кийганлари тозалар. Юсуф ва Аҳмад
дурда-дурда такр.с. Бўлак-бўлак, узуқ-юлуқ; тарқоқ маъноли. Бир қолипга тушолмаган дурда-дурда фикрлар эговлансин. Ғ. Ғулом, Шеърлар
морфема тлш. Ўз маъносига эга бўлган, бошқа маъноли қисмларга бўлинмайдиган тил бирлиги (масалан, билимли сўзи уч морфемадан иборат: бил+им+ли).
полисемантик тлш. Кўп маънога эга бўлган; кўп маъноли. Полисемантик сўзлар. Фразеологик антонимлар моносемантик ва полисемантик бўлиши мумкин. ЎТА
лексема Тилшуносликда: шакл ва маъно жиҳатидан бир бутун ҳолда текшириладиган мустақил маъноли сўз; тил қурилишининг лексик маъно англатувчи бирлиги.
Бу эртакда нўхатдек туғилган, аммо ғайритабиий кучга эга Нўхатвой исмли боланинг саргузаштлари ҳикоя қилинади. Унинг отаси камбағал коранда бўлиб, Нўх
