от 1. Ҳаммомга кирганда, белдан пастни беркитиш учун боғланадиган мато.
Афанди бир куни ҳаммомга тушган эди, ҳаммомчи уни назарга илмай, эски тос, йиртиқ лунги берди. — Латифалар
2. эск. Сартарошликда соч-соқол олдирувчи кишининг кўксига тутиладиган сочиқ.
Мўйсафид сартарош уни [Ёʻлчини] курсига ўтқазиб, кирдан қатирмаланиб ялтираган лунгини бўйнига илиб, бошини ишқалай бошлади. — Ойбек, Танланган асарлар
3. шв. Сочиқ, пиёла сочиқ.
Самоварда чойфурушнинг бир ўзи моғор лунгиси билан елпиниб ўтирар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
- Қозиқ лунги, қозиқлунги Ёш келинчакнинг уйини ясатишда қозиққа илиб қўйиладиган, кашта тикилган узун сочиқ.