фл. 1. Сон, миқдор жиҳатдан ортмоқ; ошмоқ.
Даромад кўпайди. Чорва молларининг сони кўпайди.
Атрофида тобора одам кўпайиб борар, биров унга узоқдан таъзим қилар нотаниш кишилар секин калла силкиб қўярди. — С. Сиёев, Ёруғлик.
Уруш, жанжал кўпаймасин деб, дардимни ичимга ютаман. — Ойбек, Танланган асарлар
2. биол. Ўзидан кўп насл қолдирмоқ; урчимоқ.