фл. 1. Кийим билан баданни ёки бирор аъзосини ёпмоқ; кийиладиган нарса (кийим)ни танага, танадаги аъзога ёпмоқ, қўймоқ, илмоқ.
Кўшак киймоқ. Дўппи киймоқ. Этик киймоқ. Палто киймоқ. Ниқоб киймоқ. Қўлқоп киймоқ.
Қиз тугунини қўлтиқлаб, ҳовлига тушди. Кавушини киймади. Яланг оёқ шип-шип юриб кетди. — Ойбек, Танланган асарлар
Ғуломжон апил-тапил кийимларини кийди, оёқларига ковушларини илди шарпасиз қадамлар билан дарча олдига келди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
2. этн. Ҳадя кийими олмоқ.
Шармсиздир юзлари, Ошга тўймас кўзлари, Тўйга бориб, тўн киймоқ Ҳамон фикр-у сўзлари. — Ҳамза
3. кўчма Ўранмоқ, қопланмоқ, бурканмоқ (ўт-ўлан, гул ва шу кабилар билан).
Баҳорнинг дастлабки кунлари: қишлоқ яшил либос кийган. — Н. Сафаров, Хадича Аҳророва
Дунёни гулларнинг хушбўй ҳиди тутади, гулшан-у боғлар қизил сарпо киядилар. — Газетадан
- Тўнини тескари киймоқ Отабекнинг аланглаб жавоб бериши Зайнабнинг бояги даъвосини чинга чиқаргандек бўлиб, Кумуш жуда ҳам тўнини тескари кийди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар