По запросу «kibr» — результатов: 41: с: Узбекский
ot Oʻzini hammadan yuqori his etish; manmanlik, kekkayish his-tuygʻusi.
Olifta boyvachcha kibr va ahmoqona gʻururi ila kresloda taltaygancha qoldi. — Oybek, Nur qidirib
sft. Oʻzini hammadan yuqori his etadigan; kekkaygan.
[Qizlar] Qutbiyani kibrli, magʻrur va ota-onasiga kattalik qiladi, deb ayblardilar. — S. Ayniy, Esdaliklar
ellikboshi birdan gʻolib, kibrli vaziyat oldi va Parpixoʻja yogʻchiga soʻzladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
ot ayn. Kibr.
Arabboy ovqat vaqtida boshqalar oldida oʻziga xos kibrlik bilan Elmurodga taʼna qildi: — Ha, qorovulxonada maktab ochibsiz deb eshitdik Oylik qancha? — P. Tursun, Oʻqituvchi
sft. Kibrga ega emas.
ot Oʻziga ortiqcha baho berish, manmanlik.
Habibiy, qosh kerib, magʻrur boqma elga, kamtar boʻl, Nazardan qolma, badaxloq ila kibr-u havodan kech. — Habibiy
fl. Oʻzini yuqori his etmoq; manmanlik qilmoq, kekkaymoq.
Rixsiboy aka keyingi paytda juda kibrlanib ketdi: erishilgan yutuqlarning hammasi men tufayli deydigan boʻlib qoldi. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi
mutakabbir esk. kt. Oʻzini katta oluvchi, kibr-havosi baland, kibrli, takabbur.
g‘ururli Gʻururlanish hissi kuchli, gʻururi baland. Gʻururli yigit. Kibr-havoli; takabbur. Ahmad maxdum aslida kibrli va gʻururli odam. S. Ayniy, Esdaliklar
mug‘ambirchilik ayn. Mugʻambirlik. Bizda sansalorlik, takabburlik, mugʻambirchilik, kibr-u havoga berilish degan gaplar boʻlmaydi. M. Ismoiliy, Ikki qiz hikoyasi
o‘rinlash ayn. Oʻrnashmoq. Otliq mehmon oʻrinlashib olgach Zokirboy oʻtirganlarga kibr-havo bilan uni tanishtira boshladi. S. Karomatov, Bir tomchi qon Bora-bora bu fikr
takabburlik Magʻrurlik, manmanlik, takabburona holat. Takabburlik bilan gapirmoq. Teshaboyning takabburligini koʻrib, Hasan soʻfi ham indamay qoʻya qoldi. M. Ismoiliy, Fa
dimog‘dor Boshqalardan oʻzini baland tutib, kibr bilan yuradigan, kekkaygan, kibrli, mutakabbir. Dimogʻdorga bir gap oz, ikki gap koʻp. Maqol Kamol yoshligida dimogʻdor B
koʻch. m. kibrli, takabbur
takabbur, dimogʻdor, kibrli
1. olifta; 2. dimogʻdor, kibrli, oʻzbilarmon
kekkaymoq, kibrlanmoq
dimogʻdor, kibrli, kekkaygan (odam)
semiz kishilarning ikki yonga tashlab yurishi; boy bo'lib kibrlanish, bosar-tusarini bilmay qolish
