ot 1. Ish-faoliyatning maʼlum tajriba, tayyorgarlik talab etadigan biror turi, sohasi; hunar.
Bu kishi oʻzlari hosilot, kasblari agronom, kechki maktabda muallimlik ham qiladilar. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Hayotda shunday odamlar boʻladiki, ular butun umrlarini faqat bir ishga, biron kasbga bogʻlaydilar. — X. Yodgorov, Hayot toʻlqinlari
2. Umuman, odat qilingan ish; odat.
Molning tilini bilish ham oʻziga yarasha kasb ekan. — Oʻ. Umarbekov, Shonli avlod
Foydaxoʻrlik — tan-suyagingizga singib ketgan kasbingiz. — H. Gʻulom, Mashʼal
Xotinini qoʻshib, amal olish — u sizning kasbingiz, mingboshi! — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
- Kasb etmoq Ega boʻlmoq, egallamoq; aks etmoq. Ahamiyat kasb etmoq. Daraxtlar oydinda ajoyib bir manzara kasb etmoqda.Favqulodda dahshat kasb etgan uning [Otabekning] koʻzlari qarshisida qoʻrboshining gunohkor koʻzlari chiday olmadilar-da, yerga boqdilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlarOʻyin ham bir turli nazokat kasb etib, Gulsumbibi yoʻrgʻalay ketdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
- Kasb qilmoq Biror ish-mashgʻulotni odat qilmoq, doimiy ish-mashgʻulotga aylantirmoq. Maxdum bir necha haftadan beri bu hunarni oʻziga kasb qilib olgan, Anvar ariza va kengashdan bir pul ishlamagan kunlarda, u necha tangalarni yoʻlakda oʻtirib topar edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayonU [Qurbonov] bir necha yildan buyon Ashxabod, Boku, Tbilisi shaharlariga safar qilib, hamyon toʻldirishni kasb qilib oldi. — Mushtum