Қидирув

от 1. Кичкина камон, камалак.

Ўрмонбек камончага ўқ қўйиб отар., эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. айн. Камон 2.

Қўлингда ўйнасин шўх-шўх камонча, Ҳулоқларга ёқимли андижонча. — Ҳабибий

3. айн. Камон 3.

4. айн. Камон 4.

Камонча қошлари остидаги кўзларидан ўйчанлик ва сабот акс этарди. — А. Муҳитдин, Ҳадя

5. Чегачилик, қадоқчилик, дурадгорлик каби касбларда пармани айлантириш учун хизмат қиладиган камалак асбоб.

Унинг [қадоқчининг] аъзойи бадани қақшаб, камонча тутгани мадори қолмади. Яна битта қадоқ билан битадиган ликопча чала қолди. — А. Қаҳҳор, Томошабоғ

1. oq jay

2. ayqulaq

сфт. Камон (камонча) билан чалинадиган.

Камонли асбоблар — камонча билан чалинадиган тўрт торли чолғу асбоблари. — И. Акбаров, Музика саводи

от 1. Ёй, камон ясовчи уста.

2. Камон отувчи.

От устида Омонёр Камончини кўради, Калласини танадан Бориб жудо қилади. — Ойсулув

3. Ғижжакчи, скрипкачи.

Ёш созанданинг жажжи қўллари ҳаракатидан пайдо бўлган оҳанрабо куй уста камончи санъаткорнинг қалбини сеҳрлаб қўйди. — Газетадан

от Камондан ўқ отувчи киши, жангчи.