ot 1. Daraxt tanasining shox-butoqlari kesib tashlangan yuqori qismi, kesilgan shoxi, butogʻidan qolgan qismi.
Abror, oʻgʻlim, ana u behining kallagiga gazeta qistirib qoʻygan edim, shuni olib kel. — A. Qahhor, Asror bobo
Podishoning dori shu Guliston shahrining bir chekkasida, kallak tutga yaqin joyda edi. — Murodxon
2. Biror narsaning bosh qismi.
Silindrlar kallagi. Raketaning yadroli kallagi.
3. maxs. Kulolchilikda idish va boshqalar yasashda ishlatiladigan moslama — charxning loy qoʻyiladigan joyi.
Kulol charx kallagiga qoʻygan gumbaz-loydan idish yasab, olmadek ortib qolganini tashlab yubormay, hushtak yasaydi. — Mirmuhsin, Meʼmor
- Kallak urmoq Yangi kallak urilgan tut ostida qoʻliga boltasini ushlab Sobirjon oʻtiribdi. — S. Zunnunova, Olov