ot 1. Silliq yoki sayqallangan sirtning tovlanishi, yaltirashi.
— Suv jilosini koʻrsam, koʻzim quvonadi, toʻlqinida koʻnglim oʻsadi, — derdi Usmonxoʻjayev. — Oʻzbekiston qoʻriqlari
Ahmadjon yoʻlakay suvning oltin jilosidan koʻz uzmay, jim borardi. — Y. Shamsharov, Gʻurumsaroyliklar
Quyoshning butun rangini koʻrmoqchi boʻlgan odam Margʻilon atlasining tovlanishiga, qorakoʻl barralarining jilosiga tikilsin. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi
2. koʻchma Koʻrk, husn.
Qayon boqsa, oʻzgacha jilo, Qayon boqsa, goʻzallik pinhon. — E. Vohidov, Muhabbat
Azaldan Samarqand yer yuzining jilosidir, koʻrkidir degan naql bor xalq orasida. — Gazetadan
- Jilo bermoq 1. Jilolamoq, sayqallab, pardoz berib yaltiratmoq. Moʻyqalam sohiblarining didi-mahorati bilan mahsulotga jilo beriladi. — GulistonBu nur — erk, ozodlik, tinchlik, baxt, viqor, Bunga jilo berar qirq yillik umr. — X. Rasul;Rango-rang marmarlardan ishlangan bu maqbara hozir ham yorqin jilo berib turibdi. — Z. Akramov, Hindiston lavhalari