Поиск

fl. 1. Biror maqsadda kezib yurmoq.

Dashtda boʻrilar izgʻiydi.

Qani, boʻlinglar! Hozir joʻnanglar! Agentlar, josuslar izgʻib yurishibdi. — Oybek, Nur qidirib

2. Umuman, daydimoq, kezmoq; sangʻimoq.

Bolalar koʻchada izgʻib yurishibdi.

Bir kuni askar chiqadi vahimasida butun qishloq chuvullab, toqqa chiqib ketdi. Kun boʻyi togʻlarda izgʻib yurib, qorongʻi tushganda elga qaytdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

3. koʻchma Boʻralamoq, izgʻirmoq (izgʻirin, shamol haqida).

Shamol(lar) sarvzorda izgʻiydi. — Oybek, Navoiy.

shv. izgʻor: izgʻir (izgʻor) choʻl Kimsasiz cheksiz (dahshatli) choʻl. . . Merganlarni quvib solib oldiga, Izgʻor choʻlda quvib ketib boradi. "Malikai ayyor"

Izgʻir choʻlda daragingni uchirding. Ayroliqdan menga sharob ichirding — "To\ir va Zuhra"

Izgʻir choʻlni toʻzon tutdi, Yoʻlning tanobini tort- — "Alpomish"

ot Achchiq sovuqli boʻralagan shamol; izgʻiriq.

Togʻ tomondan qor izgʻirini esmoqda. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Boyagina bir nav yogʻib turgan qor endi dala yoqdan esayotgan achchiq izgʻirin bilan boʻralab urib berdi. — H. Gʻulom, Mashʼal

ot ayn. Izgʻirin.

Hasanali yarim yalangʻoch holda junjayib, darcha ostida, izgʻiriq quchogʻida oʻtirar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

fl. Boʻralab esmoq (izgʻirin haqida).

fl. Izgʻimoq feʼlining orttirma nisbati.