ot 1. Iflos holatli (koʻrinishli); isqirt.
— Qazisan, qartasan, axir aslingga tortasan — dedi kampir omborni qulfla-yotib, — Uvada, isliqi toʻn, chilvir belbogʻning xumorisi tutgandir! — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
U [oʻgay ona] murdashoʻylardan chiqqan isliqi kiyimlarni, bilmadim, qayerdan topib keltirib, meni ularni kiyishga majbur qilardi. — S. Ayniy, Esdaliklar
2. Shunday odamga nisbatli haqoratni bildiradi.
— Boy oʻlgudek xasis, isliqi edi. Taom desak, tishingning kirini soʻr, der edi, — dedi bobo. — A. Hasanov, Yasharish