Қидирув

фл. шв. У ёқ-бу ёққа чайқалмоқ, қалқимоқ; силкинмоқ.

Қараса, ўша ўзини алдаган паризод тўқмоқ ёлли тўриқ отни миниб мункиб, қалқиб, минган оти бир-бир босиб, ирғалиб бораётган экан. — Муродхон.

фл. айн. Ўчоқ боши.

от Ёғочи қаттиқ, пўсти қизғиш бута.

Зоминда Арча дарахтларидан ташқари, учқат, нашатак, ирғай, зирк ва бошқа буталар бор. — Фан ва турмуш

с.т. Жирканч.

фл. с.т Йирганмоқ, жирканмоқ.

фл. Ирғамоқ феълининг орттирма нисбати.