Қидирув

сфт. 1. Ўзаро дўстона муносабатда; аҳил.

Биз у билан туғишган опа-сингиллардек иноқмиз. Иноқ бўлмоқ. Иноқ яшамоқ.

Маза қилиб куламан мен ҳам, Элим иноқ битта аймоқдай. Турмуш тотли ширин қаймоқдай. — С. Акбарий

2. тар. Бухоро амирлигида: амир буйруғини етказиш, амир номига келган хатларни ўқиб эшиттириш билан шуғулланган, ҳукмдорнинг ишончли кишиси бўлган лавозимли шахс.

амирнинг иноғи бўлган Нуриддинхўжа оғалиқ Қаршидан сайланган номаълум бир деҳқон эмас, уни кўпчилик танийди. — С. Айний, Қуллар

3. Иноқ (эркаклар исми).

от айн. Аҳиллик.

фл. Бир-бири билан яқин, дўстона муносабат боғламоқ, аҳиллашмоқ.

Полвон бу ерда бошқа шаҳар-қишлоқлардан келган кишилар билан танишди ва улар билан иноқлашиб кетди. — Ж. Шарипов, Хоразм

В дружной семье колыбель не пустует., Аналогия: У дружных супругов люлька не пустует.

от 1. Қулоғи кесилган ёки қулоғи кертик.

Чиноқ ит. Чиноқ қўй.

— Э, домлажон-а, сиз кўрмадингиз, ўртадаги девордан бир ғишт кўчирганимизни биламиз, ҳай-ҳай-ҳай — дея бидирлай кетди чиноқ йигит унга эргашиб. — М. Мансуров, Ёмби.

2. Қулоғи кичкина ёки чандиқли кишиларга қўйиладиган лақаб.

Ёдгорхўжанинг амакиси Қосимхўжа Тўрақул чиноқнинг сартароши бўлган. — Ш. Холмирзаев, Қаҳрамоннинг сўнгги кунлари

Кўча бошида Аҳмад чиноқ кўринди. — Ёшлик

от қ. х. Чорва молларнинг қулоғини кесиб ёки кертиб, тамға, нишон солувчи киши.