Qidiruv

fl. 1. Mayin ovoz chiqarib esmoq (sovuq shamol, izgʻirin haqida).

Shamol, oʻchakishgandek, huvullagancha daqiqa sayin kuchayar hali-veri tinadiganga oʻxshamasdi. — S. Karomatov, Oltin qum

Keyin huvullab, boyagidan kuchliroq shamol esib oʻtdi. — M. Mansurov, Yombi

2. Kimsasiz, boʻm-boʻsh holatda boʻlmoq.

U [Samandarov] ketgandan keyin, xuddi butun hovlini toʻldirib, xandon-xushon suhbat qilib oʻtirgan bir talay mehmon birdan chiqib ketganday, hovli huvullab qoldi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Koʻchalar allanechuk huvullagan. Bosilmagan qor otlarning tizzasiga chiqadi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Mahkam aka eshikdan kiriboq ikki katta oʻgʻlining oʻrni huvullab turganini payqadi. — R. Fayziy, Hazrati inson

Hozir huvullab turgan choʻl uni yutaman deyayotganga oʻxshardi. S. — Ahmad, Ufq.

ayn. Hov I.

Huv anavi katta imorat oldida avtobuslar toʻxtaydi.

Huv oq yerni qirq yil ekdim dahyakka. — Gʻ. Gʻulom

Huv ana ikki paqir, Qani, darrov olingiz. — Q. Muhammadiy

Huv III s.ning takr.

Hammalari uzun-qisqa hassalariga tayanib, huv-huv deb, tebranib turar edilar. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola

ot 1. esk. kt. Aniq koʻrinib turadigan; aniq; ravshan.

Seni, bolaligim, men koʻrdim boya Bahor diydorida ravshan — huvaydo. — Mirtemir

2. Huvaydo (xotin-qizlar va erkaklar ismi).

Mayin ovoz chiqarib esmoq (sovuq shamol, izgʻirin haqida).UVULDAMAK

fl. Huv-huv degan ovoz chiqarib sayramoq (qumri, gʻurrak kabi qushlar haqida).