«ҳушсизлик» бўйича 17 та натижа: Ўзбекчадан
от 1. Ҳушсиз ҳолат; беҳушлик.
Бозор ҳали унинг юзини кўролгани ёʻқ, қоронғи. Шунинг ҳаммаси тунми ёки ҳушсизликмикан? — А. Мухтор, Чинор
2. тиб. Миянинг қон билан таъминланиши бузилиши натижасида қисқа муддат рўй берадиган ҳолат; ҳушдан кетиш.
от Кишининг бирор нарса-ҳодисани сезиш, идрок этиш, англаш қобилияти, шундай сезги, идрокка эга ҳолат.
Кумуш сесканиб ўзига келди. Хушдан ажралаёзган бечоралар [қутидор, Офтоб ойим] бу ҳолдан бир оз жонлангандек бўлдилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Унинг гапи Сидиқжоннинг қулоғига кирмас эди. Сидиқжон то ҳушини ўнглагунча, Болтабой бостирмага кириб келди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
унд. с. 1. 1 Майда жониворларни ва қушларни ҳайдашни билдиради; кишт, ҳуйт, ҳайт.
Кампир ҳушт деб, чумчуқларни ҳайдади.
Ман хўжайинларнинг бўйинтуруғига калламни тиқай, ишлай, улар обдан мойимни шилсин, кейин мани ҳушт! деб ҳайдасин. — Ойбек, Танланган асарлар
2. Ёʻқ қилиш, қўлга олиш кабилар ҳақида сигнални билдиради; фишт.
Эсинг жойидами ўзи? Ҳушт, деса, қаматиб юборади-я, жинни! — С. Сиёев, Отлиқ аёл
сфт. Ҳуши бор, ҳуши жойида; идрок этиш қобилияти яхши.
Лекин барака топкур хўп ақлли, ҳушли қиз бўптими?! — Уйғун, Сайланма
Ўзиям нақ кўрсангиз, ақлли, ҳушли, топиш-тутишли. — Ойдин, Ҳикоялар
сфт. 1. Ҳушидан кетган, ҳушини ёʻқотган; беҳуш.
Эртасига Раҳматиллани қўли синган, боши ёрилган ва ҳушсиз ҳолатда мактаб ёнидаги бир чуқурликдан топиб, касалхонага жўнатишди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Тун бўйи ҳушсиз ётди. Тонгга яқин аранг кўзини очди. — Ж. Абдуллахонов, Орият
2. Эс-ҳуши жойида эмас, хаёли паришон; беҳуш, паришонхотир.
Анвар меҳмонхонага кириб келувчи Султоналидан ҳам ибо қилмай, гўё ҳушсиз каби, бошини икки қўли орасига олиб, сандал устига энгашди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
Муҳаммад Жамол маҳбубасидан айрилиб, телбалардай эссиз, ҳушсиз қолди. — Ойбек, Нур қидириб
от 1. Ҳавони пуфлаб чиқариш ёʻли билан чалинадиган асбоб, мослама.
Сопол ҳуштак. Милиционер ҳуштаги.
Ёʻлчи уни [болани] овутиш учун, толдан бир новда кесиб олиб, кичкина ҳуштак ясади. — Ойбек, Танланган асарлар
2. Ана шундай асбоб, мослама ёрдамида ёки лаб ва тишлар орасидан ҳаво чиқариб ҳосил қилинган товуш.
Кўча қоровули ҳуштагини эшитиб тўхтади.
Одамлар норозилик билан қарсак чалишар, залнинг чекка-чеккаларидан ҳуштак овозлари эшитилиб қоларди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
Турсунбой икки бармоғини оғзига тиқиб, ҳуштак чалди. — С. Аҳмад, Уфқ
3. Бирор таъсир, табиий ҳодиса туфайли ҳосил бўладиган, ҳуштакка ўхшаш товуш.
Тўсатдан девордаги радиокарнай ҳуштак чалиб, кейин хириллай бошлади. — Муштум
Қалдирғочнинг ташландиқ уясидан ингичка ҳуштак овози чиқарди: изғирин беркиниб олиб, шўхлик қилаётганга ўхшайди. — Чўлпон, Кеча ва кундуз
Кучли шамол дарахт шохларини бир-бирига қасир-қусур уриб, ҳуштак чалди. — Й. Муқимов, Матонатли кишилар
