Қидирув

1. Узоқдаги кимса ёки нарсага ишорани билдиради.

Ҳов тепаликдаги оқ тошни кўряпсанми? — Сигирлар қани? — Ҳов ана, тепаликда ўтлаб юрипти.

Боринг, ҳов сой бўйига муздек жой қилинг! — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

Бирваракайига одамлар орасида гап тарқалди: — Ҳасанова келяпти, қаранглар, ҳов ана. — Ш. Тошматов, Эрк қуши

2. Анча илгариги нарса, ҳодисага ишорани билдиради.

Албатта, ёдингизда бўлса керак, ҳов, биз Сарибойнинг дўконида чой ичишиб ўтирган эдик-ку, ёдингизга тушдими? — А. Қодирий, Ўтган кунлар

от 1. Бирор оила, хўжалик, ташкилот ва шу кабиларга тегишли жойнинг иморат қурилмаган, одатда, атрофи ўралган қисми.

Қўшнининг ҳовлиси. Мактаб ҳовлиси. Ҳовлига сув сепмоқ. Ҳовлига гул экмоқ.

Тўйга келганларнинг бари шовқин-сурон билан охири ҳовлидаги столларга бир-бир жойлашиб ўтиришди. — Ў. Усмонов, Сирли соҳил

Чап соҳилда эса, қадимий чинор тагида чойхона, унинг ҳовлисида биллурдек тиниқ чашмалар қайнаб ётади. — Газетадан

Шу лаҳза карвон-сарой ҳовлисида ўзининг саман ёʻрға байталида Ҳожи табиб пайдо бўлди. — Мирмуҳсин, Меъмор

2. Бирор оила, хонадон яшайдиган уй (шу уйга қарашли саҳн ва ер майдони билан бирга); ҳовли-жой, уй-жой.

Ҳовли сотиб олмоқ. Ҳовлидан кўчиб кетмоқ. Ҳовли тўйи. Ҳовли олма, қўшни ол. — Мақол

Қишоқ кўчалари жимжит, фақат ҳовлиларда нимадандир безовта бўлиб итлар ҳуришади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

3. Хонадон, оила.

Мирзо Анвар уч-тўрт кундан бери менинг ҳовлимда қўниб юрар эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Аҳмаджон урушга кириб кетдим, деганича икки ой хат қилмагани учун ҳовлидагилар не-не хаёлларга боришган эди. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

от 1. Иссиқликдан кўтарилган кучсиз, енгил буғ.

Кунлар ярақлаб кетган, шудгор бетидан жимир-жимир ҳовур кўтарилади. — Р. Раҳмон, Меҳр кўзда

Дастурхон устидаги косалардан иссиқ ва ёғлиқ шўрваларнинг ҳовури чиқиб турарди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

2. Иссиқлик таъсири; ҳарорат, тафт.

Қизилқум ва Қорақум барханлари қуёш қаҳр-ғазаб билан сочган бутун ҳовурини инсонга пуркаб, бағрига ҳеч кимни ёʻлатмаган. — С. Кароматов, Аму-Бухоро

Қуёш тиккайган сайин ҳаво кучлироқ қизийди. Соч толасини елпирга шамол ёʻқ. Ердан иссиқ ҳовур уради. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар.

Асфалт ёʻллар, шифер ва тунука томлардан қайноқ ҳовур кўтарилади. — С. Нуров, Нарвон

3. кўчма Кишининг қизишган ҳолати.

Асло менинг ҳовурим босилмайди, Бетингдан тишлаб олиб қонатмасам. — Оқ олма, қизил олма

от 1. Сув сақлаш учун хизмат қиладиган, махсус қазилган чуқурлик.

Чуқур ҳовуз. Саёз ҳовуз. Ҳовуз ковламоқ. Ҳовуз суви.

Мажнунтолнинг қуриб тушган шохлари ҳовуз бўйида ивирсиб ётар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

Агарда сардоба ичини яна ҳам чуқурлаштириб ҳовуз қилинса, бу ерда доимо сув бўлади. — Мирмуҳсин, Меъмор

Боғнинг ҳар бурчагида ўзга бир латофат; ариқларда сув кумушланади, майсалардан уқа тутган ҳовуз, сув билан эмас, нур билан тўлган каби жимир-жимир мавжланади. — Ойбек, Танланган асарлар

2. махс. Уй шипига ишланадиган чуқур нақш-безак.

от шв. Жавобда розилик, тасдиқ маъноларини билдиради; ҳа.

— Кофир Аваз шул йигит экан-да? — Ҳовва. — С. Сиёев, Ёруғлик

от 1. Бир қўл бармоқларини букиб, шунингдек, икки қўлнинг кафт ва бармоқларини ёнма-ён бирлаштириб, бармоқларни букиб, чуқурча қилинган ҳолати.

Ҳи-ҳи, яна радио карнайи остида ҳовучини қулоғига қўйиб тинглайди. — А. Қаҳҳор, Ҳи-ҳи

Хўжайин соқолини бир нафас ҳовучига олиб туриб, кинояли жилмайди. — Ойбек, Танланган асарлар

Далавой катта-катта қўлларини ҳовуч қилганча, Бекка чўзди. — Ёшлик

Муздай сувдан ҳовучини тўлдириб-тўлдириб ичди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

Булоқ лабига ўтириб, ҳовучини очганда, кафтида ғижимланиб ётган ҳўл рўмолга кўзи тушди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

2. Ҳовучга сиғарли миқдорни билдиради.

Икки ҳовуч сув.

Тушга яқин Аваз бозор дан патир, яхна эт, кўкат, бир ҳовучдан ширинлик олиб келиб, дастурхон тузади. — С. Сиёев, Аваз

У икки-уч ҳовуч тутни оғзига тиқди-ю, яна бир ҳовуч териб, жувонга ўгирилди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари