sft. Havasi bor, havas qoʻygan; havasmand.
Men bu suhbatdan Pirakning aqli raso va har narsani oʻrganishga havasli boʻlganini payqadim. — S. Ayniy, Esdaliklar
Saidiy ashula aytishga havasli: oʻzi yolgʻiz qolgan vaqtlarida aytadi. — A. Qahhor, Sarob
По запросу «havasli» — результатов: 19: с: Узбекский
sft. Havasi bor, havas qoʻygan; havasmand.
Men bu suhbatdan Pirakning aqli raso va har narsani oʻrganishga havasli boʻlganini payqadim. — S. Ayniy, Esdaliklar
Saidiy ashula aytishga havasli: oʻzi yolgʻiz qolgan vaqtlarida aytadi. — A. Qahhor, Sarob
ot 1. Qiziqish, zavq hissi; shunday his-tuygʻuli munosabat.
Endi u boyagi dilsiyohlikni unutgan, osmoni falakda charx urayotgan turnalarga ajib bir havas bilan boqardi — S. Ahmad, Yulduz
Gulchehra yosh juvonlarga xos boʻlakcha havas bilan bezatilgan mehmonxonaga kirdi-da, divan chetiga omonatgina oʻtirdi. — O. Yoqubov, Larza
Havasga anor yeydi, deysiz shekilli — A. Qahhor, Anor
2. Biror ish-faoliyat, kasb-korga boʻlgan ragʻbat, intilish, istak, mayl.
Bolaning kitob oʻqishga havasi — bilimga ishtiyoqining ifodasi. — R. Usmonov, Odobnoma
Koʻnglida doʻppi gullarini tikishdan oʻzga havas yoʻqday, darrov ishga tushib ketdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
Shifokorlik kasbiga Nasiba juda erta havas qoʻydi. — Gazetadan
Husayn Boyqaroning yoshlikdan sheʼrga havasi kuchli edi. — Oybek, Navoiy
sft. Orzu-havas qiladigan; dabdabali toʻy-marosimlarni yaxshi koʻradigan va ularni oʻtkazishga qurbi yetadigan.
Orzu-havasli joyni qidirmasdan, qizlarini bir kishiga berib qoʻya qolsalar, albatta, bu savdolar yoʻq edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
sft. 1. Biror narsaga qiziqadigan, uni yaxshi koʻradigan (shaxs); havasmand, havasli, ishqiboz.
Havaskor ovchi. Musiqaga havaskor.
Nabigulning aytishicha, bular mahalladagi havaskor sozandalar edi. — A. Qahhor, Qanotsiz chittak
Bu yerda oʻnlab havaskorlar suvga tizzagacha tushib olib, baliq ovlashyapti. — Gazetadan
Yozuvchilikka havaskor boʻlgan yosh talantlarning asarlarini ilgarigidek xom-xatala bosib chiqarishga barham berilgan deyish mumkin. — N. Safarov, Olovli izlar
2. Kasb, hunar, sanʼat va shu kabilar boʻyicha mashgʻulotlar olib boradigan maxsus toʻgarak qatnashchisi (asosan yoshlar haqida).
Tikuvchilar artelining havaskor sozandalari toʻgaragi butun sostavi bilan kelgan. — A. Qahhor, Toʻy
Birinchi mashgʻulotda havaskor shoirlarning sheʼrlari yangradi. — Gazetadan
Bugun havaskorlarimiz televizorda chiqadi. Ularni koʻrmabsan, dunyoga kelmabsan — Sh. Saʼdulla, Ikki bilaguzuk
ot ayn. Havasli.
Shu paytda Beshariqdan Qoʻqonga, olti oylik kursga havasmand qizlarni yuborayotgan edik. — S. Abduqahhor, Oltin vodiylarni kezganda
U palov qilishga juda havasmand edi. — Oʻ. Ikromov, Unutilmas xotiralar
Yoshlar ichida sanʼat sohasiga havasmandlar ham yoʻq emas. — J. Abdullaxonov, Yoʻl
ot 1. Havaskorlarga oid, havaskorlar bilan ish, mashgʻulot olib borish.
Ochiq sahnada badiiy havaskorlik jamoalarining chiqishlari boʻldi. — Gazetadan
Joʻraxon rahbarligida havaskorlik toʻgaraklari, sport ishlari jonlandi. — Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi
2. Havaskorga xos holat, daraja.
Oʻrol Tansiqboyev havaskorlikdan koʻzga koʻringan rassom-peyzajchi boʻlib yetishgunga qadar katta mehnat va ijodiy izlanish yoʻlini bosib oʻtdi. — Gazetadan
3. Havaskor ekanlik.
Sening sanʼatga havaskorligingni bilaman.
q. havasli.
havasmand ayn. Havasli. Shu paytda Beshariqdan Qoʻqonga, olti oylik kursga havasmand qizlarni yuborayotgan edik. S. Abduqahhor, Oltin vodiylarni kezganda U palov qilishga
suqli Suq-havas bilan toʻlib-toshgan; havasli, ehtirosli. Suqli nazar. Nigora suvdan chiqqanda, badanidagi tomchilar goʻyo begona suqli koʻzlarni qaytarishga qasd qilgand
havaskor Biror narsaga qiziqadigan, uni yaxshi koʻradigan (shaxs); havasmand, havasli, ishqiboz. Havaskor ovchi. Musiqaga havaskor. Nabigulning aytishicha, bular mahallad