Қидирув

от 1. Ҳайвонлар терисидан ёки сунъий хом-ашёдан тайёрланадиган материал; кўн.

[Чол] Терига сув пуркайди ва кўва билан дўқ-дўқ уриб, чармни текислайди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Оёқ кийимининг остки қисми, тагчарм.

Маҳси чарми. Туфли чарми.

3. сфт. Чармдан тайёрланган, чармдан тикилган, чарм қопланган.

Чарм сумка.

[Мулла Фазлиддин] Оёғига чарм кавуш кийиб, обрез четида бет-қўлини ювди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

Менинг ҳам қутим ўчиб, жон ҳолатда чарм суянчиқни шартта ушлаб олдим. — Н. Фозилов, Дийдор

Harmonie f, Wohlklang m, Übereinstimmung f

от Ножўя хатти-ҳаракатдан ўзини тия олиш, уялиш ҳисси; ҳаё, уят, номус.

Шарм қилмоқ.

Ёки ўша ёқалашишда бирон ери лат еди-ю, шарм кучлилик қилиб индамадими? — Мирмуҳсин, Умид

Яхши аёлнинг бор шарм билан ҳаёси. — Гулхиромон

сфт. 1. Шарм-ҳаёни билмайдиган, шарм-ҳаёси ёʻқ; уяциз.

Бешарм одам. Бешармга арпа уни баҳона. — Мақол

2. Одоб доирасига сиғмайдиган; беадаб.

Бешарм гап.

aus Leder

сфт. Шарм-ҳаёси бор; ҳаёли.

Шармли қиз.