Қидирув

фл. 1. Ғўнг-ғўнг деган товуш чиқармоқ.

Қовоғари секин ғўнғиллаб учиб ўтди. — П. Қодиров, Эрк

Қоронғилик ичидан кеча қўнғизи ғўнғиллаб учиб, ўзини чироққа урди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. кўчма Тушуниб бўлмайдиган тарзда сўзламоқ, пўнғилламоқ, дўнғилламоқ.

Палмон, худди ўлаётган кучукка ачиниб гапиргандай, ўзича ғўнғиллар эди. — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси

Аҳмад Ҳусайнни мудроқ босганда, тақводор ота ғўнғиллаб, қуръон ўқишга киришди. — Ойбек, Нур қидириб

от 1. Уй ҳайвонлари ва паррандалар ахлати.

Худойқул одамнинг қўлидан келадиган ҳар қандай ишга қобил эди: от-молга қарайди, гўнг курайди, жоди билан пичанпоя қирқади. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. Шу ҳайвонларнинг ахлатидан иборат ўғит.

Ерга гўнг солмоқ.

от Гўнг тўкиладиган ва сақланадиган махсус жой; катта ўра, чоҳ.

Ғўнғиллаган овоз.

фл. Ерга гўнг солмоқ, ерни ўғитламоқ.

Ерни гўнглаб ҳайдадик, чигит тикдик. — Н. Сафаров, Оловли излар

от Қарғасимонлар оиласига мансуб, Ўзбекистонда ўтроқ яшайдиган қуш; қарға тури.