«gʻoʻngʻilla» boʻyicha 14 ta natija: Oʻzbekchadan
ot 1. Uy hayvonlari va parrandalar axlati.
Xudoyqul odamning qoʻlidan keladigan har qanday ishga qobil edi: ot-molga qaraydi, goʻng kuraydi, jodi bilan pichanpoya qirqadi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. Shu hayvonlarning axlatidan iborat oʻgʻit.
Yerga goʻng solmoq.
fl. 1. Gʻoʻng-gʻoʻng degan tovush chiqarmoq.
Qovogʻari sekin gʻoʻngʻillab uchib oʻtdi. — P. Qodirov, Erk
Qorongʻilik ichidan kecha qoʻngʻizi gʻoʻngʻillab uchib, oʻzini chiroqqa urdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. koʻchma Tushunib boʻlmaydigan tarzda soʻzlamoq, poʻngʻillamoq, doʻngʻillamoq.
Palmon, xuddi oʻlayotgan kuchukka achinib gapirganday, oʻzicha gʻoʻngʻillar edi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
Ahmad Husaynni mudroq bosganda, taqvodor ota gʻoʻngʻillab, qurʼon oʻqishga kirishdi. — Oybek, Nur qidirib
fl. Gʻoʻngʻillamoq feʼlining orttirma nisbati.
fl. Gʻoʻngʻillamoq feʼlining birgalik nisbati.
ot Goʻng toʻkiladigan va saqlanadigan maxsus joy; katta oʻra, choh.
Gʻoʻngʻillagan ovoz.
Ertakda xoʻjayinlarining zulmidan qochib, baxtli hayot izlab Susambilga yoʻl olgan jonivorlarning sarguzashtlari hikoya qilinadi. Ular yoʻlda bir-birlariga qoʻs
