Қидирув

фл. айн. Ғивирламоқ.

Сал шўхлик қилсанг: — Ғивиллама оёқ остида! — деб жеркишарди улар. — Ойбек, Болалик

фл. 1. с. т. 1 Тинимсиз, бетартиб ҳаракат қилмоқ, ғивир-ғивир қилмоқ; ғимирламоқ (майда жониворлар ҳақида).

Пастдан қараган кишига гўё беҳисоб чумоли карвони ғивирлаётганга ўхшаб кўринади. — И. Раҳим, Ихлос

Кўклам келиши билан бутун дарахтлар уйғонади, қурт-қумурсқалар ҳам ғивирлаб қоладилар. — Ғ. Ғулом, Тирилган мурда

2. кўчма Аста қўзғалмоқ, ҳаракатга келмоқ.

Дарҳақиқат, душман ғивирлаб қолган эди. Ҳадемай ҳужумга кўчди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

Кетмоқчи бўлиб ғивирлай бошлаган эди, Ҳалима опа қўймай, чойга ўтқазди. — Ойдин, Ҳикоялар

3. Бирор нарса, иш билан секин-аста куйманмоқ.

Ҳовлида беш-олти киши ғивирлаб юрибди. — Ў. Умарбеков, Юлдузлар

Ғивирларди бунда ҳамиша: Гул суғорар, ҳовли супурар — Ойбек, Қизлар

тақл. с. 1. Ҳашаротнинг аста, давомли, тинимсиз ҳаракатини, қимирлашини билдиради.

Бир нарса ғивир-ғивир қилиб ухлатмади. Қулоғимда бир нарса ғивир-ғивир қилди.

2. Бирор иш билан тинимсиз шуғулланиш, тинимсиз уриниш ҳолатини билдиради.

Дунё ари уяга ўхшар экан. Ғивир-ғивир қиласан, кирасан, чиқасан, уринасан, суринасан — бол йиғасан. Сен йиққан болдан қавм аҳли баҳра топишини ўйлайсан. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон

мах. с. Секин, аранг эшитиладиган, маъноси ноаниқ товушларни билдиради; пичир-пичир, ғивир-ғивир.

Кечаси қўшни ҳовлида ғивир-шивир бўлиб қолди.

Кел, кел, қани, нима бўлди? Сўзла, ғивир-шивир қулоғимга чалинди — Ойбек, Улуғ ёʻл

одамлар ўртасида ғивир-шивир гаплар тарқалди. — А. Толипов, Ҳақиқат енгди

фл. Ғивирламоқ феълининг биргалик нисбати.