ot 1. Ruhiy azob his-tuygʻusi, ruhiyatdagi shunday holat; qaygʻu.
Azizxon qachonlardan beri dilini ezib yotgan gʻamdan qutulgandek, yengil yurib, katta yoʻldan ketmoqda edi. — S. Ahmad, Ufq
yuragida shuncha gʻamni koʻtargan bu beli bukik cholni soʻz bilan yupatishning maʼnosizligini sezdi. — Oybek,Tanlangan asarlar
Izma-iz yurarkan gʻam bilan shodlik — Gazetadan
2. Koʻzlangan maqsad, ish va shu kabilar yoʻlidagi bezovtalik xatti-harakati, shu haqidagi oʻy-xayol; tashvish.
Mening hech narsadan gʻamim yoʻq.
Boʻtaboy Samandarovni turtib, sekin shivirladi: — Nega oʻrtoq Safarovga kartoshka., gʻami tushib qoldi? — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
El-yurt gʻamida ranj-u tashvish chekkan odamning yoʻli ravon, dili nurafshon boʻladi. — Gazetadan
- Gʻam yemoq 1. Gʻam-hasratda boʻlmoq, gʻam chekmoq ( Oʻlaman, deb gʻam yemayman, ayyorlar — OysuluvAhmad uyiga kirib borganida, Munira qish gʻamini yeb, achchiq-chuchukdan shisha bankalarga konserva yopayotgan ekan. — F. Musajonov, Himmatkampir shoʻrlik bizning gʻamimizni yeb, daladagi katta qozondan togʻorada ovqat tashiydigan boʻldi. — H. Nazir, Koʻkorol chiroqlari