Қидирув

сфт. 1. Ғалва, жанжал бўлмайдиган; беғалва, бежанжал.

Ғалвасиз уй.

2. Ташвишсиз, ғамсиз.

Ғалвасиз иш. Уз ошим — ғалвасиз бошим. — Мақол

от 1. Шовқин-сурон кўтариб қилинган жанжал, тўполон.

Мунча ғалва қиласан?

Нақ ғалвалар бўлардики, қўни-қўшни ўртага тушарди. — С. Аҳмад, Юлдуз

Қутбиддинов эртагаёқ Суярнинг мактабига бориб, катта ғалва кўтармоқчи бўлди. — А. Қаҳҳор, Ўжар

2. Ташвиш келтирувчи нарса, ҳолат; ташвиш.

Ғалваси кўп бўлади — ҳали униси касал, ҳали буниси ҳушидан кетган, ўлса, ўлигини саранжомла! — У. Исмоилов, Сайланма

Бутун ғалваларинг менинг бошимда-ку, яна, нима қилиб ўтирибсиз, дейсан-а! — С. Зуннунова, Олов.

сфт. 1. Ғалва, жанжал бўладиган, бўлиб турадиган; жанжалли.

Ғалвали уй.

2. Ташвиш келтирадиган, ортиқча (кераксиз) ташвишли.

Бунақа ғалвали ишлар билан бош қотириб юргунча, гаштингни сурсанг-чи, ошна, қишлоққа келдингми — дам ол! — О. Ёқубов, Айцам, тилим куяди, айтмасам — дилим

сфт. Ўзининг ярамас хулқи билан ажралиб турадиган шахс; тентак, нодон.

— Қачонгача бировлар сенинг шалтоғингни тоза-лаб юради, галварс?! — деб ўшқирди Шамси Тўраевич. — Н. Аминов, Ёлғончи фаришталар

Ёшроқ муаллим, мана, кўрдингизми бу галварсни, дегандай устозига зимдан бир қараб қўйди. М. — М. Дўст, Лолазор

от Ҳар нарсага ғалва, жанжал қилаверадиган, жанжалкаш.

Ғалвачи одам.