Qidiruv

sft. 1. Gʻalva, janjal boʻladigan, boʻlib turadigan; janjalli.

Gʻalvali uy.

2. Tashvish keltiradigan, ortiqcha (keraksiz) tashvishli.

Bunaqa gʻalvali ishlar bilan bosh qotirib yurguncha, gashtingni sursang-chi, oshna, qishloqqa keldingmi — dam ol! — O. Yoqubov, Aytsam, tilim kuyadi, aytmasam — dilim

ot 1. Shovqin-suron koʻtarib qilingan janjal, toʻpolon.

Muncha gʻalva qilasan?

Naq gʻalvalar boʻlardiki, qoʻni-qoʻshni oʻrtaga tushardi. — S. Ahmad, Yulduz

Qutbiddinov ertagayoq Suyarning maktabiga borib, katta gʻalva koʻtarmoqchi boʻldi. — A. Qahhor, Oʻjar

2. Tashvish keltiruvchi narsa, holat; tashvish.

Gʻalvasi koʻp boʻladi — hali unisi kasal, hali bunisi hushidan ketgan, oʻlsa, oʻligini saranjomla! — U. Ismoilov, Saylanma

Butun gʻalvalaring mening boshimda-ku, yana, nima qilib oʻtiribsiz, deysan-a! — S. Zunnunova, Olov.

sft. Oʻzining yaramas xulqi bilan ajralib turadigan shaxs; tentak, nodon.

— Qachongacha birovlar sening shaltogʻingni toza-lab yuradi, galvars?! — deb oʻshqirdi Shamsi Toʻrayevich. — N. Aminov, Yolgʻonchi farishtalar

Yoshroq muallim, mana, koʻrdingizmi bu galvarsni, deganday ustoziga zimdan bir qarab qoʻydi. M. — M. Doʻst, Lolazor

ot Har narsaga gʻalva, janjal qilaveradigan, janjalkash.

Gʻalvachi odam.

sft. 1. Gʻalva, janjal boʻlmaydigan; begʻalva, bejanjal.

Gʻalvasiz uy.

2. Tashvishsiz, gʻamsiz.

Gʻalvasiz ish. Uz oshim — gʻalvasiz boshim. — Maqol