sft. 1. Har jihatdan toʻla-toʻkis taʼminlangan, hamma narsasi moʻl-koʻl; toʻq. Farovon hayot.
Yaxshi ishlasak, oʻz turmushimiz farovon, yurt obod boʻladi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
Ayol bor joyda mehnat mazmunli, farzandlar baxtiyor. Oila farovon va ahil. — Saodat
2. Koʻp miqdorda mavjud boʻladigan; moʻl-koʻl, serob.
U tomonlarning [qishloqning] birinchi va farovon mevasi uzum edi. — S. Ayniy, Esdaliklar
Bu sirni koʻrib, ja [juda] boʻldim hayron, Hay desam, kelurmi soʻzlar farovon. — Murodxon
3. koʻchma Obod, yashnagan, baxtiyor.
Farovon hayot bu — goʻzal turmush, osuda, serfayz hayot demakdir. — Gazetadan
Farovon qishloqlar, obod shaharlar, Nur bilan balqigan oppoq saharlar. — J. Jabborov, Togʻlar sadosi