sft. 1. Ortiqcha tashvish, daxmaza; bosh ogʻriq.
Kiyimlarni chamadonga bir amallab sigʻdirdi-yu, oq kiyimlar dardisar boʻldi. — L. Tojiyeva, Mehrim sizga, odamlar
Tagʻin, bu qiz menga dardisar boʻlar ekan, deb xavotirlanmang, oʻz kuchim bilan imtihon beraman. — M. Qoriyev, Oydin kechalar
2. Bosh qotiradigan, mashaqqatli ish.
Ahmad Husayn adabiyotni maqtab ketdi: — Orzularim bor, jurnalist boʻlishni istayman, — dedi, — lekin dardisar tirikchilik toʻsqin. — Oybek, Nur qidirib
U har kuni bir dardisar ishni oʻylab chiqaradi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar