от 1. Ваҳима ёки шовқин солиб қилинган дўқ, пўписа.
Милтиқ кўтарган билан овчи бўлмас, Дағдаға солган билан довчи бўлмас. — Мақол
Латофат Рўзиевнинг овозидаги дағдағани энди пайқагандай, сесканиб кетди. — Ў. Ҳошимов, Бир томчи шудринг
2. Қўрқитиш учун кўтарилган жанжал, низо.
Биз бу дағдағаларни ўртадан кўтаришга ҳаракат қилурмиз. — Ойбек, Навоий
Маҳаллада ҳаммага дағдаға қилиб ўрганган Фотима закончи деган ном ҳам чиқарган эди. — Мирмуҳсин, Умид
3. Шовқин-сурон, овоза; дабдаба.
Уч юз одами билан салтанати дағдағаси ерни титратиб, жўнаб кетди. — Юсуф ва Аҳмад
Бу ҳам хонлик даврини суриб, подшолик дағдағасини қилиб, неча йил, неча ой ўтди. — Муродхон
4. кам қўлл. Ташвиш, безовталик, уриниш.
Шаҳарнинг шоирлари қофия дағдағаси билан оғрийдилар. — Ойбек, Навоий
5. кўчма Хавф солиш, туғдириш.
Кўп ўтмай қорамтир булутлар кўк юзида дағдаға қила бошлади. — Мирмуҳсин, Умид
Вақт ярим кечадан ўтганда, ҳавонинг дағдағаси зўрайди. — Й. Муқимов, Матонатли кишилар