от 1. Тоғнинг энг баланд, юксак жойи.
Ҳисор чўққилари оқариб, шаҳар, қишлоқларга яқинлашиб келгандай туюлди. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди
Асрий чўққилар қуёшда ялтирар ва сукут сақлар, унинг тўшидаги қорлар кўзни қамаштирарди. — Саодат
2. Тик нарсаларнинг энг юқори қисми.
Телерадиоминоралар чўққиси.
Навқирон бир теракнинг чўққисида ошён, Кеч куз тонготарин салом билан олқишар. — Ғ. Ғулом
3. кўчма Эришилган ёки эришилиши мумкин бўлган энг юксак даража, поғона, кўрсаткич; олий нуқта.
Камолот чўққиси. Бахт чўққиси.
Фидокорона меҳнациз илм чўққиларини эгаллаб бўлмайди. — Газетадан
Шафқациз дунёда шеърият ғолиблигини сезиш, унинг беқиёс қудратини ҳис этишнинг ўзи киши кайфиятини юксак чўққига кўтариб, дунёни инсон кўзига чаман қилиб кўрсатади. — ЎТА
- Чўққи соқол 1. Калта қилиб қўйилган соқол. Вафо аттор чўққи соқолини қашлади, ёʻталиб олиб, бир чеккага тупурди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа;Абдуваҳоб Шоший эллик беш ёшларда, қотма, чўққи соқол, қарашлари ўткир бир одам. — Мирмуҳсин, Тунги чақмоқлар