Қидирув

фл. 1. Маҳкам қучмоқ, ўралмоқ, ўралиб, ёпишиб олмоқ.

Чирмовуқлар — сариқ, суқ чувалчанглар Қийнар райҳонларни чирмашиб олиб. — Ёшлик

Илон уни [Юсуф Асвадни] қўйиб юбормай, маҳкам чирмашгани ҳолда, қаттиқ бўға бошлади. — Мирмуҳсин,Илон ўйнатувчи

Қора сочи белга чирмашиб, Шаҳло кўзлар сўрар эди жон. — Миртемир.

2. Маҳкам ёпишиб, тирмашиб, юқорига интилмоқ, тирмашмоқ.

Ғўлабур сариқ Краснов олдинлашиб, бинокл билан узоққа қаради, сўнгра, ҳарсиллаб-ҳарсиллаб, дарахтга чирмашди-да, теваракни кузатди. — Ойбек, Қуёш қораймас

Бирпасда қарасангиз, пастдаги одамлар арқонга чирмашиб, тоққа чиқиб олишди. Ойдин, — Олтмиш газ арқон

Қишлоқ этагидан кўтарилган ой олисдаги фарзандлари — юлдузларни кўрмоқ истаб, осмонга чирмашарди. — С. Нуров, Ёстиқ

фл. 1. Маҳкам ўраб. чандиб боғламоқ.

Тўқсонта қутини ичкима-ички бир-бирига кийдирди, ўраб-чирмаб маҳкамлаб қўйди. — Маликайи айёр

Мурид Авазни гужумга чирмаб боғлади. — С. Сиёев, Аваз

2. кўчма Ўраб, қамраб, чулғаб олмоқ; ишғол қилмоқ.

Ишқ ўти [Зевархонни] чирмаб олибди. — Тоҳир ва Зуҳра

Бирдан Низомнинг жисму жонини ҳаяжон чирмаб олди. — Н. Қиличев, Чиғириқ

от айн. Чилдирма.

Йигит чирмандани қўлига олиб, завқ билан чала кетди. — "Ёшлик"

Гумбур, гумбур, гумбурлаб ҳовлиқади чирманда. — Газетадан

фл. 1. Чирмамоқ феълининг ўзлик ва мажҳул нисбатлари.

Ахири жодугар кампир катта паранжига чирмалиб олган қизни судраб киритди. — Ёшлик

Шаҳар касалхонасининг озода хоналаридан биридаги каравотда боши оқ дока билан чирмалган Аббужаббор бир неча соатдан бери ҳушсиз ётар эди. — С. Абдулла, Соялар

2. Ўралиб олмоқ, чирмашмоқ.

Илон дарахтга чирмалди.

фл. Чирмамоқ феълининг орттирма нисбати.

от айн. Чилдирмачи.