fl. 1. Tabiiy taʼsirlar tufayli parchalanmoq; aynimoq, ishdan chiqmoq, yaroqsiz holga kelmoq.
Chirigan ip. Chinor chirimas, archa qurimas. — Maqol
Tutning shoxlari tegib turgan ayvon ustuni qorayib, chiriy boshladi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi
Mayli, meni burdalab tashlasinlar, tanim zindonda chirisin. — S. Karomatov, Bir tomchi qon
2. Irimoq, aynimoq.
Chirigan qovun. Chirigan olma.
3. koʻchma Adoyi tamom boʻlmoq, xazon boʻlmoq.
[Yoʻlchi:] Andak insof kerak, uyat kerak. Cholning mehnatda chirigan koʻksiga bigizni qadayvermang! — Oybek, Tanlangan asarlar
— Nari turing, — Laʼli jahl bilan erining koʻkragidan itardi. — Esiz umrim, bu gʻamxonada chirib ketayotibdi. — H. Gʻulom, Mashʼal
4. koʻchma Umri tugab, oʻlib, yoʻq boʻlib bormoq, halokatga yuz tutmoq.
Zolimlar yoqqan oʻt yonmasin sira, Qora niyatlari chirisin dilda. — Gʻ, Gʻulom