Qidiruv

fl. 1. Yuvilgan narsani toza suvga botirib yoki ustidan toza suv quyib, chayqab toza qilmoq.

Bolakay darrov choynakni ariqchada chaya boshladi. — R. Fayziy, Asad libosi

2. Yuvmoq.

[Yaxshiboyev] Shoshilmay vanna-xonaga kirib, yuz-qoʻlini chayib, artinib, shundan keyingina ichkariga oʻtdi. — M. M. Doʻst, Lolazor

3. Pok, toza tutish yoki davolash uchun suv yoki biror dorivor suyuqlik bilan yuvmoq; chayqamoq.

Ogʻiz chaymoq. Tomoqni soda bilan chaymoq.

Sadaf kabi oq tishlarini bir-ikki chaydi-da, ariq boʻyini va uning suvlarini tashlab ketdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

4. Hoʻl, nam qilmoq (yogʻin-sochin, shudring haqida).

Kechagina yoqqan jala oʻt-oʻlanlar bilan giyohlarni chayib oʻtibdi. — N. Fozilov, Diydor.

Shudring chaygan yolgʻizoyoq yoʻldan yuqoriga unsiz yurishdi. — Yoshlik

sich (kurz) waschen

ot Biror narsa chayilgandan keyin qolgan iflos, kir suv.

sft. 1. Tolalari mahkam birikkan, yorilishi, ishlanishi qiyin (yogʻoch-taxta, oʻtin haqida). ◆U

chayir toʻnkalar yoriladigan oʻtkir boltani olib otxona tomonga shaxdam yurib ketdi. — H. Gʻulom, Mashʼal

2. koʻchma Baquvvat, pishiq.

Umar ozgʻin, chillakdek boʻlsa ham, juda chayir. — S. Ahmad, Saylanma

Mansur. uning [Gavharning] nozik, ammo chayir qoʻlini mahkam qisdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

ot Chayka, baliqchi (qush);

Dengiz chaykasi.

ot Shox-shabba, qamish va shu kabilardan odatda poliz ekinlari tepasiga vaqtincha qurilgan uycha; kapa.

Adirning qoq oʻrtasiga togʻam qamish, shoxlardan chayla qurib olgan edi. — Sharq yulduzi