Qidiruv

ot 1. esk. ayn. Chogʻir.

El qonidan ichishar chagʻir, Bari birday oʻgʻri, muttaham. — Mirtemir

2. Ola-bula, kulrang.

Bashirjon chagʻir koʻzli shofyorga zimdan qarab-qarab qoʻyar edi. — N. Aminov, Qahqaha

Sevargul jilmayibgina onasining chagʻir koʻzlariga tikilarkan, beixtiyor koʻnglidan shu fikr oʻtdi. — N. Qilichev, Chigʻiriq

fl. Chagʻ-chugʻ ovoz chiqarmoq, chugʻurlashmoq (zagʻcha, qargʻa kabi qushlar haqida).

ot Oʻrdaklar kenja oilasiga mansub bir turli yovvoyi oʻrdak.

fl. Chagʻirlamoq feʼlining orttirma nisbati.

taql. s. 1. Qushlarning baravar sayrashidan, chugʻurlashidan chiqadigan betartib ovozni bildiradi.

Allaqayerdan uchib kelgan qushlarning chagʻir-chugʻur sayrashigina eshitiladi. — Z. Fatxullin, Soʻnmas yulduz

2. koʻchma Betartib, baqirib-chaqirib soʻzlashish, olagʻovur suhbat.

[Boy:] Hoy, ichkari kir, chagʻir-chugʻurdan qulogʻim bitdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Ularning chagʻir-chugʻur aralash qahqahalari hovlini yangratdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

fl. 1. Chagʻirlamoq feʼlining birgalik nisbati.

2. Koʻchma Shovqin solib, biri olib-biri qoʻyib gaplashmoq, chuvurlashmoq.