от 1. Кўзсиз силлиқ узук.
2. айн. Зирак.
Назиранинг елкалари, бошидаги зар рўмоли, қулоқларидаги болдоқлари ялтиради. — С. Аҳмад, Уфқ
Зубайдани чиндан ҳам қўғирчоқ қилиб ясатишган эди: қулоқларида олтин болдоқлар, бармоқларида гавҳар кўзли тилла узуклар. — К. Яшин, Ҳамза
3. кўчма Ўсимлик ва дарахтларнинг болдоқ каби осилиб турган қисми (кўсак, япроқ ва бошқалар).
Унинг [Маматнинг[ ўткир кўзлари олдида бепоён пахтазорлар кумуш болдоқлари билан жилмайиб кўринади. — Шарқ юлдузи
4. Баъзи нарсаларни маҳкамлаш учун уларга кийдириладиган ҳалқа.
Қилич болдоғи.
5. шв. Ҳасса, қўлтиқтаёқ.
Болдоққа суяниб юрмоқ.