sft. 1. Boʻgʻilib, xirillab qolgan, xirildoq, aniq-tiniq emas, noaniq (ovoz haqida).
-Yoqmaydi! — dedi Anzirat alamnok, boʻgʻiq ovozda. — N. Qilichev, Quyun
— Oʻzi nima deydi, soʻradingmi? — Abdusamad amakining ovozi boʻgʻiq chiqdi. — M. Mansurov, Yombi
Yana boyadek boʻgʻiq kulgi ovozi eshitildi. — S. Karomatov, Oltin qum
2. Boʻgʻov solib toʻsilgan, biror narsa bilan boʻgʻilgan.
Keyin, bir vaqt hushimga keldim. Ogʻzim boʻgʻiq. Qalin narsaga oʻralgan-man. — Oybek, Tanlangan asarlar
3. Boʻgʻib, burib, siqib qoʻyilgan; tor.
Yoqasi boʻgʻiq koʻylak.
Katak koʻylagi, pochasi boʻgʻiq koʻk satin shalvari ozoda va oʻziga yarashgan. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar
4. Havosi nam va buzuq, erkin nafas olib boʻlmaydigan.
Davralarning boʻgʻiq havo-sini jirkanmay shimiradilar. — Gʻ. Gʻulom, Yodgor
Biz ozdan keyin Amudaryo tomondan esgan salqin shabada boʻgʻiq havoni tarqatib yuboradi. — J. Sharipov, Xorazm
5. koʻchma Erkin yashab, ishlab boʻlmaydigan; siqiq, ziq, tang.
Xoʻjayin aytgancha, uzilmagan gul boʻlmasa ham, ruhi, qalbi bu chirkin boʻgʻiq muhitda soʻnmagan, toʻzmagan koʻrinadi. — Oybek, Tanlangan asarlar
6. Uncha ochiq boʻlmagan, xira (rang, tus haqida).
Boʻgʻiq rang. Rangi boʻgʻiq chit.