Qidiruv

sft. 1. Yashash uchun zarur narsalarga yetarli darajada ega boʻlmagan; qashshoq.

Boymi, bechorami, ishqilib, roʻzgʻor mashaqqatini yelkasidan uzmaydigan bir odam boʻlsa, toʻyni boshlarmiz, sabr qil. — Oybek, Tanlangan asarlar

Afsus, faqira, bechoraman. — Hamza

Yarmini oʻzi sarf qilsa, qolganini koʻchada yurgan beva, bechoralarga ulashib berur edi. — Hamza, Maysaraning ishi

2. Mushkul, ayanchli ahvolga tushib qolgan, chorasiz, ilojsiz.

Bechora Gulbahor, karvondan ajralgan boʻtaday boʻzlaydi, shoʻrlik. — Hamza, Boy ila xizmatchi

3. Achinish, ayanch hissini ifodalaydi va maʼno jihatidan “boyoqish“, shoʻrlik soʻzlariga toʻgʻri keladi.

Bu fojiadan usta Olim, voy bechora-bechora der edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Oyim. Bechora oyim. Necha ming chaqirim uzoqlarda boʻlgan urushning barcha mashʼum izlarini uning yuzida koʻrdim men. — A. Muxtor, Asarlar

sft. ayn. Chiqimsiz.

rvsh. Xomashyodan yuz foiz, chiqitsiz foydalanadigan.

Ishlab chiqarishni bechiqit ishlash usuliga oʻtkazish muhim vazifadir. — Gazetadan

sft. Moddiy imkoniyatlari yetarli boʻlmagan; moddiy ahvoli nochor; kambagʻal, yoʻqsil.

Bechorahol odam,

Yoqubjon aytgan kishi allaqachon olamdan oʻtgan ekan. Yoshroq ketibdi. Bechorahol ekan. — M. M. Doʻst, Lolazor

ot Noilojlik, chorasizlik; kambagʻallik.

[Maysara:] Endi, taqsirim, bechoralik-da. — Hamza, Maysaraning ishi

Yoshligida xor-zorlikni koʻp koʻrgan Paygʻamov kambagʻallik, bechoralikni haqorat deb tushunar, yana mutelikdan juda qoʻrqar edi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi

ot Moddiy jihatdan muhtojlik; kambagʻalchilik.

Oʻzimga munosib yigitga tegib, bechorachilik bilan boʻlsa ham, tinch koʻngil bilan umr kechirishni istar edim. — Oybek, Tanlangan asarlar