от 1. Чидам, сабр, тоқат, дош бериш қуввати.
Бардош билан кутмоқ.
Бардош, ақл, саботга суянсанг, тоғ бўлурсан. Саодат.
Деҳқоннинг мардлигига, бардошига тасанно айтмоқдан ўзга чора ёʻқ эди. Э. Усмонов, Ёлқин.
Ташналикда то лабларим қақрагунча, Сени излаб талпиндим, тоғ экан бардош. Г. Жўраева, Иқбол.
2. Ирода, қатъият.
Уруш бардошимизни синовдан ўтказяпти. Чидашимиз керак. — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар
Пошша хола куёвиники тутиб турганидан, одатдагидек хафа бўлмади, терс ўгирилиб ҳам олмади. Балки бардошини қўлга олиб, жилмайди. — Д. Нурий, Осмон устуни
- Бардош бермоқ (ёки қилмоқ) Қийин ҳолатларга чидамоқ, сабр-тоқат қилмоқ; кўтара олмоқ. Олти болани тупроққа қўйиш Бу мусибатларга қандай бардош беради экан-а? — К. Яшин, ҲамзаШирин сўзга, эркалашга қайси аёл бардош бера олади-ю, меҳр қайси аёлнинг юрагини эритиб, сел қилиб юбормайди. — Ф. Мусажонов, Қисса ва ҳикояларБу дунёда ҳеч ким кўнгли тўлмайди, Бардош қилмай, бошга давлат қўнмайди. — Гулихиромон