sft. 1. Aql-idrok bilan, puxta oʻylab aytilgan, maʼnoli; axloq-odobli.
Yuragida kiri yoʻq, gaplari bamaʼni, oʻzini koʻrgan kishining koʻzi quvnaydi, shoʻxligi, qoʻying-chi, barcha qiliqlari oʻziga yarashadi. — K. Yashin, Hamza
Koʻpchilik xonadonlar kabi Yigitalinikida ham osoyishtalik hukm surar, bu ikki yosh oʻzlarining bamaʼni oʻtirishlari bilan qoʻyilib qolgan nafaqador chol-kampirlarni eslatishardi. — D. Nuriy, Osmon ustuni
2. Puxta, oʻylab ish qiladigan, oʻzini tutib olgan.
Koʻrimsizgina boʻlsa ham, ancha esli, bamaʼni, hunariga juda berilgan qiz ekan. — A. Muxtor, Chinor
Menga bu hokimlaring maʼqul keldi. Ochiq, bamaʼni odam ekan. — K. Yashin, Hamza