Поиск

ot numerativ s. (faqat shaxs-kishi bildiruvchi soʻz bilan) Adad.

Yoniga toʻrt nafar yasovul olib, Sultonali yoʻlga tushdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Amaldor mahram Yodgorni zindondan chiqardi, zindonbon unga toʻrt nafar qurolli sarbozni soqchi qilib berdi. — S. Ayniy, Doxunda

ot 1. Xizmat yoʻli bilan yoki sayohat qilish, uchrashish maqsadida biror yerga borish; yoʻl.

Uzoq safar. Bir oylik safar. Safarga chiqmoq. Safarga otlanmoq. Safardan qaytmoq. Doʻst safar-da sinalar. — Maqol

Sidiqjon ikki kundan keyin safar hozirligini koʻrib, tushga yaqin yoʻlga chiqdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Bir-ikki oylik safardan qaytib kelsam, uyimda anchagina xatlar yigʻilib qolibdi. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi

Safaring bexatar boʻlsin, savdogar, Eson-omon kelgin Xitoy elidan. — Oysuluv

2. Gal, marta; bor.

Oʻtgan safar. Bu safar. Har safar.

Har safar haqqushning nolasi eshitilsa, Gavhar ayasining pinjiga kirib ketar edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Kimdir boʻgʻilib baqirdi. Bu safar Charos aniq eshitdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

ot 1. Yutuq, gʻalaba, muvaffaqiyat.

Zafar bayrogʻi.

Boburning uch mingga yaqin qurolli kishilari zafar kuyini chalib, qoʻsh nogʻoralar va karnaylar sadosi ostida shaharga kira boshladilar. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Hamid Olimjonning ovozi, qudratli nidosi zafarlarga chorlaydi. — N. Safarov, Olovli izlar

2. Zafar (erkaklar ismi).

rvsh. Galgi, navbatdagi.

sft. Gʻalaba, zafar qozongan, gʻalaba va muvaffaqiyatlarga eltuvchi, gʻolibona.

Zafarli odimlar. Qoʻshinlarning zafarli yurishi.