сфт. 1. Жисмоний жиҳатдан бақувват, кучли; қудратли.
Забардаст йигит.
Икки забардаст паҳлавон ўртада бел тутишиб кетдилар. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари
Бизнинг довюрак, жа-сур, забардаст аскарлар икки кунгача душманни олдинга силжитишмади. — Т. Рустамов, Мангу жасорат
Забардаст қўллар тобутни азот кўтариб, кенг елкаларга олдилар. — Ёшлик
2. кўчма Етук, ўткир, таниқли.
Хуллас, Павел Иванович Петровский мактаб яратган забардаст олим бўлиб, унинг билан ҳисоблашмайдиганлар камдан-кам топиларди. — С. Кароматов, Олтин қум
Сатторхон тўра ҳам диндор, ҳам забардаст уламо, қилни қирқ ёрадиган мулло эдилар. — К. Яшин, Ҳамза
Уч буюк забардаст шоир сукутда эди. — Шукрулло, Жавоҳирлар сандиғи
3. Оғир, катта, залворли.
Бундан йигир-ма уч йил аввал Матқовул ўзининг забардаст кетмони билан Салтонбунинг тўрт таноб ерини тўрт кун деганда ағдариб чиқди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Ер иши оғир, ўзингиз яхши биласиз, оғизнинг ели билан битмайди. Забардаст кетмонни пиёз пўстидай қилиб қўяди пахта иши. — С. Нуров, Нарвон