фл. 1. Айланиб, ғилдираб кетмоқ; думаламоқ.
Ғўла юмалаб кетди.
Бир чойшаб анор ҳар томонга юмалаб кетди, бир нечаси обрезга тушди. — А. Қаҳҳор, Анор
Юсуфжон ҳазил қилиб, боланинг қўлидаги барабанини тушириб юборган эди, бола ҳам баландликдан барабан билан кетма-кет юмалаб кетди. — Т. Обидов, Юсуфжон қизиқ
йиқилганда то адирнинг этагигача юмалаб кетишига кўзи етар эди. — А. Қаҳҳор, Мастон
2. с. т. Йиқилмоқ, қуламоқ.
Бир ўқ билан душман отдан юмалади.
Жангчиларимиз узоқда дам юмалаб, дам туриб қочаётган фашистларни ўқ билан қулатиб югуришди. — Ойбек, Қуёш қораймас
Ниҳоят, икковимиз бараварига пастга юмалаб тушдик. — М. Қориев, Ойдин кечалар
3. с. т. Ерга қулаган, чўзилган, ағнаган ҳолда бўлмоқ.
Жангчиларнинг кўпи овқатланишни ҳам унутиб, қалин пичан устига юмалаб, ухлаб қолишди. — Ойбек, Қуёш қораймас
Ғуломжон ўз ерига қайтди. Гувоҳлар бири қорнини қучоқлаб, иккинчиси ер-да беҳуш юмалаб ётарди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
4. Тўкилмоқ, оқмоқ (кўз ёши ҳақида).
Аёлнинг тош қотган кўзларини қайғу тешди. Юзларидан томчилар юмалади. — Ойбек, Қуёш қораймас
5. поет. Оғмоқ, ботишга яқинлашмоқ (қуёш ҳақида).
Қуёш юмалаб кетди футбол тўпидай, Лолаларга кўмилди уфқ қопқаси. — Ғ. Ғулом
- Бир юмалаб Ҳийла-найранг билан тез амалга оширилган тадбир ҳақида. Кампир бир юмалаб илонга айланди. — Эртакларбир юмалаб я на ўша дўсти Отажоновнинг сояси-да ҳозирги ишлаб турган мактабига директор бўлиб тайинланди. — Муштум