1. Шуъла, нур сочиб турган.
Ёниқ гулхан. Ёниқ чироқ.
Ёниқ шам ёнида яна ортиқча икки шам турарди. — Мирмуҳсин, Меъмор
2. кўчма Чақнаб турган.
Келин жавоб бермайди. Унинг кўзлари ёнади. Лекин шу ёниқ кўзларида ҳамма жавоб аён. — Шуҳрат, Шинелли йиллар
3. кўчма Жўшқин, ҳис-ҳаяжонли; оташин.
Қийинчилик билан эришилган бу нодир фурсатда ёниқ орзуларини, шўх эҳтиросларини алангалатишга қизда кучли интилув борлигини равшан кўрди. — Ойбек, Танланган асарлар
Бу хаёллар тезда йигитликнинг кучли интилишлари билан қўшилиб, ёниқ орзу-ҳавасга айланди. — Ҳ. Назир, Ўтлар туташганда