sft. 1. Muayyan talablarga javob beradigan, biror narsaga yoki biror maqsadda ishlatsa boʻladigan; yaraydigan.
Ekishga yaroqli yer. Ichishga yaroqli suv. Yaroqli asbob-uskunalarimiz bor.
Tekshiruv natijasi tuproqning damba uchun yaroqli ekanini koʻrsatib turibdi-yu, lekin u bari bir laboratoriya xulosasi emas-da. — J. Abdullaxonov, Toʻfon
2. Biror ishni qilish qoʻlidan keladigan, bajara oladigan, bajarishga yaraydigan; layoqatli.
Ishga yaroqli kishilar.
Bibinurgina bu yerdagi oʻzga mehmonlar orasida tarjimonlikka yaroqli edi. — Oybek, Ulugʻ yoʻl
Yaqinda uni [Erkinni] harbiy komissarlik chaqirib, komissiyadan oʻtkazibdi, vrachlar uni xizmatga yaroqli topishibdi. — H. Gʻulom, Toshkentliklar