фл. Бирор кимса, нарса ёки таассуротни эсга олмоқ, эсламоқ.
Ўтмишни хотирламоқ.
Узоқ ёшлигини хотирлади у, Яна ҳавас билан ўғлига боқди. — А. Мухтор
Қиз бутун вужудини тўсатдан қоплаган оғриқ билан онасини хотирлади — Ойбек, Танланган асарлар
«ХОТИРЛАМОҚ» бўйича 12 та натижа: Ўзбекчадан
фл. Бирор кимса, нарса ёки таассуротни эсга олмоқ, эсламоқ.
Ўтмишни хотирламоқ.
Узоқ ёшлигини хотирлади у, Яна ҳавас билан ўғлига боқди. — А. Мухтор
Қиз бутун вужудини тўсатдан қоплаган оғриқ билан онасини хотирлади — Ойбек, Танланган асарлар
фл. Хотирламоқ феълининг мажҳул нисбати.
фл. Хотирламоқ феълининг орттирма нисбати.
фл. Хотирламоқ феълининг биргалик нисбати.
хотирлан Хотирламоқ феълининг мажҳул нисбати.
хотирлат Хотирламоқ феълининг орттирма нисбати.
хотирлаш Хотирламоқ феълининг биргалик нисбати.
хотирла Бирор кимса, нарса ёки таассуротни эсга олмоқ, эсламоқ. Ўтмишни хотирламоқ. Узоқ ёшлигини хотирлади у, Яна ҳавас билан ўғлига боқди. А. Мухтор Қиз бутун в
ёдла Эсга олмоқ, хотирламоқ; кўз олдига келтирмоқ. Ёʻлчини эсларкан, унинг [Нурининг] юрагида энди ғазаб қўзғалар эди. Ойбек, Танланган асарлар Гулсин куйлади: Ў
ёдла Эсга олмоқ, хотирламоқ; кўз олдига келтирмоқ. Ёʻлчини эсларкан, унинг [Нурининг] юрагида энди ғазаб қўзғалар эди. Ойбек, Танланган асарлар Гулсин куйлади: Ў