sft. 1. Kishi uyaladigan, kishini uyaltiradigan; xijolatli.
Xolmurod bu haqda endigina shubha qilar, goʻyo bir uyatli ish qilib qoʻyganday, oʻz-oʻzidan nomuslanar edi. — M. Abdulla, Kutilmagan mehmon
Bolalar ketib qolishibdi juda uyatli ish boʻldi-ku-a! — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
2. Uyat boʻladigan, uyat mazmunli.
Dori Zohid [oʻzining] qozikalon oʻgʻli bilan boshidan oʻtkazgan hodisalarni uyatli taʼbirlar bilan yozib qoʻygan ekan. — S. Ayniy, Esdaliklar
Oʻtkinchilarga uyatli gaplar ayta boshladi, hatto bir xotinga hujum qildi. — A. Qahhor, Sarob
- Uyatli boʻlmoq Uyatli, xijolatli holatda qolmoq. Biz sizdan juda ham uyatli boʻldik, pochcha. A. Qodiriy, Obid ketmon.
- Uyatli qilmoq Uyatli, xijolatli holga qoʻymoq. Qoʻying, bobo, oʻzimiz yechib minarmiz, bizni uyatli qilmang. — Erali va Sherali