sft. 1. Monand holatli; mos, mutanosib, munosib; hamohang.
Tiniq yuzlaringga sevging ham uygʻun — G. Joʻrayeva
Bahor uygʻonar, Shovullaydi bogʻ. Uygʻun tuygʻular Uygʻonar bu chogʻ. — T. Qahhor, Oq oʻrik
Atlasning yorqin bezaklari chamanlarga burkangan Oʻzbekiston tabiati foniga ayniqsa uygʻun tushadi. — Fan va turmush
2. Uygʻun (erkaklar ismi).