ot 1. Uvatilgan narsaning kichik bir boʻlagi, uvalgan qismi; ushoq.
Zokir boston pidjagining yengiga yopishgan non uvogʻini chertib tashladi. — P. Qodirov, Uch ildiz
Binoning tashqi tomoni marmar taxtalar hamda marmar uvoqlari bilan pardozlangan. — Gazetadan
2. koʻchma Jussasi kichik, mayda.
[Sherbek:] Qoramol bilan uvoq molga bu yerda toʻplaydigan yem-xashagimiz bemalol. — S. Anorboyev, Oqsoy
Bunday murakkab mashinani mendek uvoqqina bir qiz boshqarishini qayoqdan bilar edi ular. — N. Safarov, Uzoqni koʻzlagan qiz
U, Dilbarxon tasavvur qilganidek, yoʻgʻon, barvasta emas, balki 55 yoshlardagi uvoqqina odam edi. — X. Toʻxtaboyev, Sadoqat
3. koʻchma Umuman, mayda, kichik.
Uvoq maqsad uchun tarixni chaplab, Homiylarni, zakiylarni sotganlar ozmi? — A. Oripov, Yillar armoni